De cruciale rol van Dyne-niveaumetingen in AG-, AR- en AF-coatingprocessen

De dyne-waardetest voor afdekglas (zoals beschermglas voor mobiele telefoons, tablets, autodisplays, enz.) wordt voornamelijk gebruikt om de oppervlakte-energie/oppervlaktespanning van het glas te evalueren (de eenheid is meestal mN/m of dyne/cm, beide zijn gelijk) om te bepalen of de bevochtigbaarheid en hechting voor latere processen (zoals inktprinten, UV-lijm, coating, OCOCA-hechting, zeefdrukranden, enz.) voldoende zijn.

Waarom is een dyne-test nodig voor dekglaasjes?

• De oppervlakte-energie van natuurlijk schoon glas ligt doorgaans rond de 34-40 mN/m (dicht bij de waarde van glas onder natuurlijke omstandigheden).
• Veel vervolgprocessen (zoals het zeefdrukken van zwart-witte randinkten, het aanbrengen van een primerlaag vóór de AF/AG/AR-coating, het verlijmen, enz.) vereisen echter een oppervlaktespanning van ≥36–42 mN/m, of zelfs hoger (sommige veeleisende processen vereisen ≥44–50).
• Als de dyne-waarde te laag is, kunnen problemen zoals inktuitloop, krimp aan de randen, slechte hechting en afbladderen van de coating optreden.

Gangbare testmethoden (dyne pen/dyne oplossing methode)

Dit is de meest gebruikte en snelste testmethode op locatie in de dekglasindustrie, en de referentiestandaard ligt dicht bij ISO 8296 of vergelijkbare specificaties voor oppervlaktespanningstesten van kunststoffen/niet-poreuze materialen.

Werkwijze (Dyne Pen-methode):

Voorbereiding:

• Omgevingsfactoren: Temperatuur 18–25℃, luchtvochtigheid 40–60% RH (te hoge of te lage luchtvochtigheid beïnvloedt de beoordeling).
• Voorbeeld: Zorg ervoor dat het glasoppervlak schoon is en vrij van vingerafdrukken, olie en stof (meestal afgeveegd met een pluisvrije doek en alcohol, en vervolgens aan de lucht gedroogd).
• Gereedschap: Een set dyne-pennen (gangbaar bereik 30–56 of hoger, één pen voor elke 2 mN/m, zoals 32, 34, 36, 38, 40, 42, 44, enz.).

Testprocedure (dichotomie- of incrementele methode):

• Begin met de middenwaarde (bijvoorbeeld 38 of 40 mN/m).
• Druk de Dyne-pen verticaal en lichtjes op het glasoppervlak en teken een rechte lijn van ongeveer 3-10 cm lang met een gelijkmatige snelheid (oefen niet te veel druk uit om krassen te voorkomen).
• Directe observatie (focus op gedrag binnen 2 seconden):

1. Als de inktlijn continu en vlak blijft, niet krimpt en geen druppels vormt → Oppervlaktespanning ≥ penwaarde → Gebruik een pen met een hogere waarde om verder te testen.
2. Als de inktlijn binnen 2 seconden krimpt, smaller wordt, breekt of tot een klein druppeltje verandert → oppervlaktespanning

• Herhaal dit totdat een kritische waarde is gevonden: de hoogste penwaarde die in wezen continu blijft zonder krimp binnen 2 seconden is de dyne-waarde van het glas (nauwkeurig tot 2 mN/m).

Voorbeelden van beoordelingen (veelvoorkomende eisen voor afdekglas):

• Standaard zeefdrukinkt voor randen: vereist doorgaans ≥ 36–38 mN/m.
• Hoge hechtingseisen (zoals bepaalde optische kleefstoffen, AF-voorbehandeling): ≥ 40–44 mN/m.
• Sommige geavanceerde AG/anti-vingerafdrukprocessen vereisen zelfs ≥ 46–50 (vaak met plasma- of UV-ozonbehandeling om dit te bereiken).

Notities

• Tests moeten zo snel mogelijk na de behandeling worden uitgevoerd (de oppervlakte-energie van plasma-/UV-ozon-/vlambehandelingen neemt in de loop van de tijd af, vooral merkbaar binnen enkele uren tot 1-2 dagen).
• Glas is hydrofieler dan plastic, maar coatings, polijstoliën en resterende beschermlagen kunnen de oppervlakte-energie aanzienlijk verminderen.
• De oppervlakte-energie kan variëren tussen verschillende gebieden (midden versus rand, gecoat gebied versus ongecoat gebied), daarom worden meerdere tests aanbevolen.
• Dyne-pennen hebben een houdbaarheidsdatum (meestal 6-12 maanden); verlopen of verdampte Dyne-pennen zullen onnauwkeurig zijn.
• Een nauwkeurigere methode is het gebruik van een contacthoekmeter + water/diiodomethaan om de Owens-Wendt-methode voor het berekenen van de oppervlakte-energie te testen, maar in de praktijk worden over het algemeen dyne-pennen gebruikt.