Glas wordt tot een hoge temperatuur verhit en vervolgens snel afgekoeld, waardoor een druklaag op het oppervlak ontstaat. Geschikt voor dikker afdekglas (doorgaans ≥3 mm). Bij breuk valt het glas uiteen in kleine korrels, wat de veiligheid verhoogt en een uitstekende slagvastheid biedt. Veel gebruikt in informatiekiosken in de buitenlucht, zware industriële apparatuur, openbare terminals en andere omgevingen met hoge impactbelastingen. Voordelen: relatief lagere kosten, ideaal voor grote afmetingen en hoge veiligheidseisen.
Chemische temperering (ionenuitwisselingsversterking)
Uitgevoerd via ionenuitwisseling in een gesmolten zoutbad (meestal kaliumionen die natriumionen vervangen), waardoor een laag met hoge drukspanning op het glasoppervlak ontstaat. Bijzonder geschikt voor ultradun glas (0,5–3 mm), waarbij een uitstekende vlakheid en optische helderheid behouden blijven en complexe onregelmatige vormen, uitsparingen en nabewerking mogelijk zijn. Breed toegepast in smartphone-/tabletcovers, middenconsoles in auto's, medische touchinterfaces, industriële HMI's en andere toepassingen die dunne profielen, compatibiliteit met optische verlijming en een nauwkeurig uiterlijk vereisen. Voordelen: uitstekend versterkend effect op dun glas, minimale vervorming en de mogelijkheid tot complexe structuren.
Processelectiegids (voor snelle besluitvorming)
- Dikte ≤3 mm, hoge vlakheid/optische hechting/complexe vormen vereist → Chemische temperering heeft de voorkeur
- Dikte ≥3 mm, hoge impact/veiligheidsprioriteit/zware buitentoepassingen → Fysieke harding heeft de voorkeur
- Voor combinatieoplossingen of aangepaste versterkingsparameters (oppervlaktedrukspanning, laagdikte, enz.) kunnen specifieke eisen worden geëvalueerd.
Keuzegids voor fysieke versus chemische temperering
| Item | Fysieke harding | Chemische temperering |
| Verwerkingsprincipe | Thermische spanningsversterking: Glas wordt verhit tot het verwekingspunt en vervolgens snel afgekoeld (afgeschrikt). Dit creëert een hoge drukspanning aan het oppervlak en een hoge trekspanning in het binnenste. | Chemische versterking: Glas wordt ondergedompeld in een bad met gesmolten zout, waar kleinere natriumionen in het glasoppervlak worden vervangen door grotere kaliumionen uit het bad, waardoor een diepe drukspanningslaag ontstaat. |
| Belangrijkste kenmerken | • Hoge sterkte, veilige breuk (kleine korrels) • Lichte optische vervorming (quench-markeringen) • Kan na het temperen niet worden gesneden, geboord of bewerkt. • Kosteneffectief, geschikt voor grootschalige productie | • Zeer hoge oppervlaktesterkte, hardheid en buigsterkte • Geen optische vervorming, uitstekende vlakheid • Geschikt voor complexe vormen; kan na versteviging worden gesneden (de randen worden dan wel breekbaar). • Lage procestemperatuur minimaliseert glasvervorming |
| Typische toepassingen | • Architecturaal glas: vliesgevels, ramen, deuren, scheidingswanden, balustrades • Glas voor apparaten: ovendeuren, magnetronpanelen, koelkastplanken • Meubilair en interieur: tafelbladen, douchecabines • Autoglas: zij- en achterruiten | • Consumentenelektronica: Beschermglas voor smartphones/tablets, kristallen voor smartwatches • Precisie en optiek: Luchtvaartramen, cameralenzen, sensoren • Dunglasproducten: kogelwerend glas, laboratoriumbenodigdheden, speciale lenzen |
| Verwerkbare specificaties | • Dikte: Meestal 3 mm – 25 mm (meest effectief boven 3 mm) • Afmetingen: Beperkt door de oven; maximaal tot circa 3m x 6m of groter; minimale afmetingseisen zijn van toepassing | • Dikte: Ideaal voor glas van 0,5 mm tot 3 mm dik (dikker glas kan ook verwerkt worden, maar is minder economisch) • Formaat: Beperkt door de zoutbadtank; beter geschikt voor kleinere of precisieonderdelen |
| Selectiegids | De ideale keuze voor de meeste algemene toepassingen waar dikte, sterkte, breukvastheid en kosteneffectiviteit belangrijk zijn. | De specialistische keuze voor toepassingen die ultradun glas, extreme sterkte, superieure vlakheid of nabewerking na versterking vereisen. |
-
Vraag 1. Hoe kies ik tussen fysiek en chemisch temperen? Wat zijn de belangrijkste verschillen?
Fysisch harden is geschikt voor dikker glas (doorgaans ≥3 mm). Hierbij wordt warmtebehandeling toegepast om het glas te versterken, waarna het in kleine korrels breekt voor een hoge veiligheid. Chemisch harden is ideaal voor dun glas (voornamelijk 0,5–3 mm). Hierbij wordt ionenuitwisseling gebruikt om het glas te versterken, wat zorgt voor een betere vlakheid, minimale vervorming en ondersteuning voor complexe vormen. Wij adviseren de optimale oplossing op basis van de dikte, de impactvereisten, de optische behoeften en de kosten. -
Vraag 2. Welke diktes en afmetingen kunt u op maat maken? Wat is de minimale bestelhoeveelheid (MOQ)?
-
Vraag 3. Welke oppervlaktebehandelingen en printmogelijkheden zijn er voor afdekglas?
-
Vraag 4. Wat is de gebruikelijke levertijd voor maatwerk? Ondersteunt u spoedbestellingen?
-
Vraag 5. Hoe waarborgt u de sterkte en optische prestaties na het temperen? Zijn er testrapporten beschikbaar?
-
Vraag 6. Accepteert u OEM/ODM-projecten? Kunt u samples leveren?